( Nei Ching ) يا " قانون طب " در چين تأليف گرديده كه ان شاء آن را به امپراتورى از چين به نام هوانك تى ( Huang Ti ) و چىپاى ( Chi Pai ) كه در حدود 2800 سال قبل از ميلاد مسيح مىزيسته نسبت مىدهند . خلاصه آنكه در اين كتاب از تشريح و وظائف الاعضاء و جريان خون و تنفس گفتگو نموده است . در سلسله چو ( Chou ) پزشكان و جراحان و متخصصين پرهيز متداول بوده و همچنين بهداشت همگانى در اين دوران توسعه يافته است . ذكر بيمارستان در كتب چينى ديده شده ، كه در پايتختها مؤسساتى براى كر و لال و فالج و ناقص الخلقه و ديوانه بوده است . در اين موسسات از افراد مذكوره در بالا پذيرائى مىگرديده و مواظبت مىشده ، تا بهبود يابند ، منتهى اين قبيل مؤسسات بيشتر به مهمانسرا شبيه بوده تا به بيمارستان و اغلب توسط روحانيون ( كشيشان ) اداره مىشده ، دولت هم در ( شكل 49 ) درمان استفراغ توسط چينىها ( از كاستيليونى )